CV de Schnapsnaze
Carnavalsvereniging Vijlen sinds 1955
Home
Foto's
Contact
agenda 2017 2018
nieuws
Raad van elf
Prinsen
Danspaar en dansmarieches
Vereniging
Historie
Carnaval
Optocht regelement
Club van 50
Historie
In de laatste maanden van 1947 werd in Vijlen al aan carnavalvieren gedacht.
Dit voorstel van Dhr. Jacq Larik en schuttersvriend Hinz Saive, werd door een advertentie in het Vaalser Weekblad bekend gemaakt. Iedereen die hier iets voor voelde werd uitgenodigd om op zondagmiddag om vier uur een vergadering in café Werker (A gen Kirk) bij te wonen.
  
Niemand kwam opdagen, en al waren er veel mensen gekomen, dan nog had niet vergaderd kunnen worden, het cafe was die dag gesloten.
Zij gaven echter de moed niet op. Zij schreven alle verenigingen aan om mee te doen om in het seizoen 47/48 toch Carnaval te kunnen vieren. Deze oproep was dit keer niet aan dovemansoren gericht. Er werd een Carnavalscomite gevormd, dat de welluidende naam De Winkschnieere meekreeg.
   
Buiten de proclamatie zouden zij ook een optocht voor hun rekening nemen. Alles leek op dit moment te zullen slagen, maar ook voor de proclamatie kreeg men weer met tegenslag te maken.
   
      

Staand vlnr: Wiel Renardie, Leo Mullenders, Leo Erens, Harrie Boumans, Andre Gulpen, Jan Pelzer, Andre Notermans, Jacq Larik, Hinz Saive, Frans Sintzen, Laurens Thewissen. Zittend vlnr: Laurens Gulpen, Gabriel Zinken

           

 

Bakker Hubert Schins zou als eerste Prins worden uitgeroepen, maar hij liet het kort voorheen afweten. Mede door de preek van Kapelaan Huynen waarin de banvloek werd uitgesproken over Carnaval.
Toch kreeg Vijlen een Prins want Dhr. Frans Frederix wilde niet dat het Carnavalsfeest in het water zou vallen, en werd dan ook als eerste Prins van Vijlen uitgeroepen. Hij werd in 1949 opgevolgd door Josef Creuzen om in 1950 opgevolgd te worden door Laurens Thewissen. Daarna verdween deze vereniging van het Carnavalstoneel.
De tijden van na de Tweede Wereldoorlog waren voor Vijlen teruggekeerd. Carnaval was voor Vijlen terziele. De verwoede Carnavalsvierders zagen zich genoodzaakt in hun vrolijke uitdossing naar Vaals of Mechelen te gaan om aan hun trekken te komen. Doordat dit, niet naar de zin was van de Vijlense Carnavals­vrienden werd er in 1955 weer een nieuwe poging ondernomen om het gebeuren op te starten. Dit keer gebeurde dat door cafehouder Piet Severijns met zijn schuttersvrienden van schutterij St. Joseph. Zij kozen J. Larik als president welke op, zijn beurt de naam "De Schnapsnaze" bedacht.
Tijdens Carnaval 1956 had Vijlen weer zijn Prins. Jan Pelzer werd uitverkozen als Prins van cafe Severijns (Aan de Boom) en De Schnapsnaze konden terugzien op een geslaagde Carnaval. Want buiten vele Vijlenaren hadden ook andere Carnavalsvierders uit de omgeving hier drie dagen lang hun vertier gezocht.
De kleding van de leden bestond uit een zwarte jas (frak) omzoomd met zilverband, een witte broek, een papieren muts op, hun hoofd en hun gezichten werden met zwarte snorretjes en rode neuzen opgesierd.
Carnaval 1957 betekende in Vijlen dubbel Carnaval. De Schnapsnaze proclameerde Dhr. Hub Sintzen als Prins in cafe Aan de Boom en in cafe Gulpen (Oud Ville) riepen de Winkschnieere (weer herrezen) Hub Houben als hun Prins uit. Dit leidde tot spanningen in ons dorp omdat elke vereniging probeerde de beste te zijn. Er werd gespioneerd waar de meeste bezoekers waren en men liet zelfs de consumptieprijzen zakken om te kunnen concurreren. Dit alles gebeurde onder toeziend oog van de plaatselijke politiemannen Geerts en Durlinger, welke relletjes wisten te voorkomen. Dit gebeuren herhaalde zich ook in 1958 toen Piet Laschet Prins werd van De Schnapsnaze en Theo Loo bij de Winkschnieere. Beide verenigingen zagen toen al dat dit hun geen goed deed en ze gingen dan ook dinsdagsavonds over en weer op bezoek. Voor de Winkschnieere viel toen het bekende doek. De overgebleven leden gingen samenwerken aan de opbouw van De Schnapsnaze. Dhr. Jacq Larik legde zijn presidentschap neer en werd opgevolgd door de Dhr. Joep Laschet.
Hub Thewissen werd in 1959 uitgeroepen als eerste Prins van Vijlen. Jong Nederland sinds 1957 ook actief op Carnavalsgebied hield een prinsen proclamatie met een zitting voor de jeugd en men trok in een optocht door Vijlen. De afspraak werd toen gemaakt dat de Prinsen wisselend in de zalen Oud Ville en Aan de Boom geproclameerd werden. Dit gebeurde op deze manier tot in 1963. Toen ging Dhr. Severijns de zaal verbouwen en kreeg Vijlen een grote zaal met een prachtige buhne. Hiermee werd de vereniging in staat gesteld betere zittingen en zelfs dansmarieches ­toernooien te organiseren. Hierdoor werd de proclamatie vastgelegd Aan de Boom en het Oude Wijvenbal in Oud Ville. Voorgaande jaren werden niet zulke groots opgezette zittingen gehouden maar moest men genoegen nemen met artiesten van eigen dorp, b.v. Hubert Hamers, Jan Deliege, Gabriel Zinken, Leo Zinken, Joep Jehae en Sjors Wenholt. Zij wisten door hun kunnen de lachspieren steeds op de proef te stellen.
Begin jaren 60 kregen De Schnapsnaze nieuwe uniformen. Groene jas, zwarte broek en stoffen Carnavalsmutsen. De snorretjes en de rode neuzen werden afgezworen. Vanaf de oprichting hadden De Schnapsnaze ook een hofnar. Eerst Gabriel Zinken die opgevolgd werd door Jo Steins, welke later op zijn beurt deze functie overdroeg aan zijn broer Alfons. Deze laatste werd na enkele jaren Ceremoniemeester omdat het pak versleten was. Zelfs koos hij toen voor een normaal kostuum omdat het narrenpak veel te warm was. Hij was het die steeds voorop liep en trots toonde dat De Schnapsnaze eraan kwamen. Dit deed hij door met een lange stok te zwaaien waarop een houten schnapsfles was bevestigd waarop het woord schnaps stond met links en rechts hiervan rode neuzen. Dit attribuut is jammer genoeg gestolen uit cafe Aan de Boom in de keuken, waar Alfons de stok uit voorzorg naast een kast had geplaatst.
In 1966 vierde men het 11 jarig Jubileum. Tot Jubileumprins werd Dhr. Giel Stemkens uitverkozen. Dit gebeurde nadat alle voorgaande Prinsen nog eens in het kort de revue passeerden. Hij kwam tevoorschijn uit een prachtige burcht welke op de achtergrond geschilderd was (A. Cox) en tevens voorzien was van alle Prinsentekens van voorgaande Prinsen. De oprichters L. Gulpen, A. Gulpen en W. Renardie werden gehuldigd in verband met hun 11 jaar lidmaatschap.
Nadat dit Jubileum goed geslaagd voorbij was, vond Dhr. J. Laschet dat zijn tijd van aftreden gekomen was en legde op de eerstvolgende jaarvergadering zijn functie neer. Andre Brauers, werd bij algemene stemming als zijn opvolger benoemd.
      

11 jarig jubileum 1966

          

Jaren kon men steeds genieten van volle zalen zowel bij openingen van het seizoen, zittingen, oude wijvenbals en Carnavalsdagen, welke een begrip werden voor de hele streek. Bekende artiesten zoals o.a. Clement-Haan, Erna van Gerwen, Wiel Vinken, Jos Prop en Jan Jacobs werkten hieraan mee.
 
In 1977 beleefde men het tweede Jubileum. Dhr. Laurens Gulpen, 22 jaar lid, werd als Jubileumprins geproclameerd. Op 5 februari 1977 werd hij dan ook met President Andre Brauers, 11 jaar President, en Hub Sintzen, 11 jaar lid, in de bloemetjes gezet.
   
 

2x11 jarig jubileum 1977

   

 
Dat Carnaval hoogtij vierde, zal men begrijpen als men bedenkt dat ook de voetbalvereniging in deze tijd startte met het organiseren van een eigen zitting, welke tot op heden nog steeds voor goed gevulde zalen zorgt. Aan deze zittingen wordt meegewerkt door een groot aantal leden van de voetbalvereniging, die bekende artiesten imiteren. Het hoogtepunt van de zitting wordt gevormd door de proclamatie van een lid tot Prins. Zelfs jonge dames werden door het Carnavalsgebeuren zo beinvloedt dat zij tot het oprichten van een dansgroep besloten. Zij kozen de naam, Dans en Showgroep Vijlen, welke later Dans en Showgroep La Cascade Vijlen werd. leder jaar werd door hun een prachtig optreden verzorgd in ons eigen dorp. Maar ze waren ook bekend in onze streek, in grote steden in ons land en zelfs ook in Belgie en Duitsland. Waardoor bewezen werd dat Vijlen op Carnavalsgebeuren meetelde.
   
 

Dans en showgroep La Cascade Vijlen

     

Tevens is het vermeldenswaardig dat verschillende van deze dames tijdens een voetbalcarnavalistische avond hun eerste dansje maakte. In 1988 vierde ze hun derde lustrum. Jammer genoeg werd op 19 januari 1990 door hun het laatste optreden verzorgd waarna hun dank werd gebracht voor het schitterende optreden en voor de prettige samenwerking voor al de jaren van hun bestaan. Op uitnodiging van Carnavalsvereniging "De Kabrieten" (geiten) vertrok men in 1991 (nog eens samen) naar Curacao om in Wilhelmstadt Carnaval op grootse wijze te vieren. Hier verbleef men 14 dagen als gast van voornoemde Carnavalsvereniging en werden meerdere optredens verzorgd.
In 1991 werd een nieuwe dansgroep opgericht onder de naam Villa Dancers. Door de jeugdige leden werd een dansje gebracht op de zitting en bejaardenzitting.
  
 

Dans en showgroep Villa Dancers Vijlen

  

 

Dit gebeurt nu nog steeds. Naast hun optreden trad ook nog een andere dansgroep op, op onze zittingen, van 1991-1995. Namelijk Etoile uit Eys. Deze groep, bestaande uit volwassen dames, toonden ook op zeer bijzondere wijze waartoe zij in staat waren.
   
 

Dans en showgroep Etoile Eys

   

 

Men betreurt dan ook dat zij eind 1995 besloten te stoppen. Een groot gemis voor onze vereniging en de hele omgeving.
In 1981 kon men in Welterhof genieten van wat Vijlen te bieden heeft op Carnavalsgebied. In samenwerking met Jo-Ne bracht men deze zieken een bezoek. Met medewerking van de Bergmuzikanten, Mokkenkoor en enkele voordrachten van leden en jeugdleden, werd hun een prachtige avond verzorgd.
Ook het gemengd koor St. Gregorius verleende enkele jaren hun medewerking aan onze zitting. Het koor, in Carnavalskleding gestoken door Mevr. M. Niks (tevens initiatiefneemster), nam ieder jaar diverse dorpsgebeurtenissen van het afgelopen jaar op de carnavalistische korrel. Dit werd op tekst en muziek genet door Dhr. Tom Janssen. Meerdere Vijlenaren leefde een tijdje voor de zitting dan ook in spanning of soms iets gebracht zou worden waarin zij een aandeel hadden. Deze zittingen vielen bij de koorleden zo goed in de smaak, dat zelfs de ingelaste repetities kleine "zittinkjes" op zich zelf werden!
Meerdere jaren zijn er ook diverse optredens verzorgd door vier leden van de Carna­valsvereniging. Zij wisten onder de naam De Schnapsboys de lachspieren van de aanwezigen behoorlijk op de proef te stellen.
Vele problemen kende men bij het zoeken naar een Prins. Ook Prinsenproclamaties, waar voorgenomen maatregelingen in het niet liepen, door nerveusiteit en waarbij spiekbriefjes niet meer vindbaar waren, verliepen niet altijd probleemloos. Het indrinken van moed bracht ook vreemde situaties met zich mee. Dan de ontvoeringen en het voorkomen hiervan. Het stelen van de scepter en vele andere omstandigheden. Het maken van de Prinsewagen is ook niet altijd gemakkelijk geweest.
Door meer contacten met andere verenigingen, door uitwisselingen en meer voorkomende veranderingen in het Carnavalsgebeuren zoals b.v. Buma-rechten, ver­gunningen, belastingactiviteiten en contracten voor artiesten besloot onze vereniging lid te worden van BCL, hetgeen betekend Bond Carnavals­verenigingen Limburg. Hierdoor kreeg men een steuntje in de rug bij moeilijkheden.
In november 1985 werd naar Simpelveld getrokken om deel te nemen aan het BCL treffen, welk het district zuid hier toen organiseerde. Hierbij trok men eerst in een optocht door het dorp en na afloop was er een gezellig feestelijk treffen. Joekskapellen en verschillende muzikanten zorgden dat heel Simpelveld bezeten werd van dit gebeuren welk ook voor onze vereniging een hele belevenis was.
In 1987 startte De Schnapsnaze een nieuwe activiteit en hield op camping Cottesserhoeve van Dhr. J.Bleser een barbecueavond. Verrast door de regen werd door vele gasten een goed heenkomen gezocht, maar later op de avond werd toch nog redelijke interesse getoond. Vele vragen werden op de vereniging afgevuurd en de medewerkers werden steeds met veel applaus vereerd. Door Carnavalisten, uit het noorden werd gevraagd voor een uitwisseling in de steden Groningen en Nijmegen. Deze moesten we helaas wegens geldgebrek afzeggen. Door de grote deelname aan verschillende spelletjes, waarvoor Dhr. Bleser en de Evenementencommissie elk een prijs beschikbaar stelden, en het raden van de prijs van een fruitmand, kreeg men toch moed om in de toekomst op deze voet verder te gaan.
De daarop volgende jaren werden steeds drukker bezocht door zowel campinggasten, vele dorpsgenoten en bewoners van omliggende dorpen. Dat het er aan gezelligheid niet ontbrak kan Dhr. Jos Bleser alleen maar beamen. Want hij was het die tot in de morgenuren met de fiets over de camping scheurde om stilte en rust te gebieden. Want bij vele gasten was het feesten zo aangeslagen dat ze er geen einde aan wilden maken. Deze onrust ging zelfs zo ver dat andere gasten met kinderen bezwaar indiende en zelfs de politie bij burengerucht ten tonele verscheen. Hierdoor besloot Dhr. Jos Bleser in 1994, dat het evenement geen doorgang meer kon vinden. Dit betekende een flinke financiele aderlating voor onze vereniging. Gelukkig werden we in 1994 en 1995 in de gelegenheid gesteld, door de evenementencommissie en zaalhouder Jo Lousberg, om de Boomfeesten mede te organiseren. Beide feesten bleken goed in de smaak te vallen en aan gezelligheid ontbrak het evenmin.
 
In 1988 werd op grootse wijze het 3 x 11 jarig Jubileum gevierd. Marcel Alberti werd als Jubileumprins geproclameerd. Dat deze keuze een goede was, bleek uit de vele felicitaties die hij in ontvangst mocht nemen. Niet alleen de vereniging vierde zijn Jubileum, ook Dhr. Laurens Gulpen (oprichter, 3 x 11 jaar lid), Dhr. Andre Brauers (2 x 11 jaar President), Dhr. Hub Brauers (2 x 11 jaar lid) en Dhr. Alfons Gulpen (1 x 11 jaar lid) vierden Jubileum.
  
 

3x11 jarig jubileum 1988

   

 

30 januari togen allen met echtgenoot of echtgenote, onder muzikale begeleiding van harmonie St. Martinus, naar de kerk. Pastoor Douven belichtte in een feestelijke preek op bijzondere wijze het Carnavals­gebeuren. Het zangkoor St. Gregorius luisterde deze heilige mis op voortreffelijke wijze op met hun gezang. Na afloop ging men weer onder muzikale begeleiding richting cafe Aan de Boom, waar na korte tijd de receptie begon. Beide verenigingen brachten gedurende de receptie ook een serenade aan de vereniging, Prins en Jubilarissen. Op de receptie mocht de vereniging en Jubilarissen meer dan 3 uur felicitaties van zuster- dorpsverenigingen, familieleden en particulieren in ontvangst nemen.
Vermeldingswaardig is zeker dat alle oud-prinsen, oud-presi­denten en alle dansmarieches aan dit Jubileum medewerking verleende. Na afloop van deze bijzonder drukke receptie werd verder gefeest onder muzikale begeleiding van de Borderland band. Een carnavalsfeest dat vele zich nog goed zullen herinneren.
In 1988 werd ook voor het eerst een bejaarde zitting georganiseerd. Dit werd door vele ouderen zeer op prijs gesteld. Verschillende jaren wisten artiesten van eigen dorp, maar ook artiesten van elders, de lachspieren goed op de proef te stellen. Onder het genot van koffie en vlaai of wafels werd dan ook menig uurtje gezellig door­gebracht. Jammer genoeg was in 1995 de belangstelling zo klein dat de bejaarde vereniging besloot in de toekomst van dit gebeuren of te zien. Ondanks eigen onkosten, die voor onze vereniging hieraan verbonden waren, miste men toch deze gezellige middag.
Door de golfoorlog kon in 1991 de optocht geen doorgang vinden. Prins Hub VII (Hub Thewissen) moest zich, dat jaar, tevreden stellen met een bezoek aan verschillende lokaliteiten. Tijdens de jaarvergadering 1992 werd het voorstel van secretaris Hub Kusters om de bestuurstaken beter te verdelen aangenomen. Hij stelde voor om buiten een President ook een voorzitter te kiezen, waardoor de taken van de President verlicht konden worden. Dit voorstel werd door de vergadering aangenomen. Hij werd zelfs als voorzitter gekozen.  
  
  
In 1993 werd onze vereniging zwaar getroffen door het overlijden van onze regerende Prins Axel I. De nervositeit, welke voor de proclamatie pijn in zijn buik veroorzaakte, bleek achteraf een gevreesde ziekte te zijn. Deze ziekte maakte enkele maanden later een einde aan zijn jeugdige leven. Bij de begrafenis begeleidden De Schnapsnaze en spelers van zijn voetbalclub Fortuna Sittard hem, diep bedroefd, naar zijn laatste rustplaats. Enkele leden waren zo diep getroffen dat men zich afvroeg of het komende jaar wel Carnaval gevierd kon worden. Op de zitting in 1994 welke toch doorgang vond, begon men de zitting met een minuut stilte om hem te gedenken. Hub Severijns werd als nieuwe Prins geproclameerd. Leden van de Harmonie organiseerden voor hem een Prinsenreceptie in cafe Oud Ville. Omdat deze receptie goed bezocht werd, ontstond bij de Carnavalsvereniging het idee dit in de toekomst voor iedere Prins zelf te organiseren.
Ook dat jaar bracht de vereniging niet veel geluk. Gedurende zijn regeringsjaar werd Prins Hub VIII door een bedrijfsongeval zo zwaar getroffen dat voor zijn Leven gevreesd werd. Na vele maanden in het ziekenhuis verpleegd te zijn, werd hij overgeplaatst naar de Lucaskliniek in Hoensbroek. Doordat de revalidatie veel tijd in beslag nam, moesten De Schnapsnaze in de kliniek Prins Hub VIII laten aftreden. In samenwerking met het personeel van de kliniek werd hem een zeer gezellige avond bezorgd. Op de zitting, waarop hij dus niet aanwezig was, werd zijn echtgenote in zijn naam bedankt voor hetgeen zij het afgelopen jaar voor de vereniging gedaan hadden. Op deze zitting werd Pedro Velting als Prins van 1995 uitgeroepen. Hetgeen een zeer goede keus bleek te zijn. Hij bleek tevens de eerste negroide Prins in Limburg te zijn en voor hem werd de eerste Prinsenreceptie gehouden door de vereniging. Ook koos hij zijn eigen hofnar in de persoon van zijn vriend Wiel Demollin.
Tijdens het Carnaval van 1996 was het dan zover, de nieuwe mutsen werden in gebruik genomen. Deze waren al twee jaar geleden besteld, maar tot op dit moment nog niet geleverd. Dit leidde ook tot spanningen in de vereniging.
In september 1996 werd de vereniging weer met een minder prettige mededeling verrast. Zaalhouder Jo Lousberg deelde de verenigingen mede, dat hij zijn zaal niet meer voor Carnavalistische doeleinden beschikbaar stelde. Dit bracht natuurlijk de nodige zorgen met zich mee. Men moest op zoek naar een andere locatie. Hierbij werd eerst aan de gymzaal gedacht, hetgeen van de gemeente geen goedkeuring kreeg. Toen werd gedacht aan een tent, maar de kosten bleken zo hoog dat ookdit niet mogelijk was. Om de kosten iets te drukken werd gedacht om een kleinere tent naast de kantine van de voetbalvereniging te plaatsen, waarbij gebruik van de kantine en de we gemaakt kon worden. Maar hier washet bestuur van de voetbalvereniging het helemaal niet mee eens en kon ook dit geen doorgang vinden. De leden van de voetbalvereniging die de Carnavalistische avond verzorgden, besloten toen om die avond in kleinere vorm in de kantine doorgang te laten vinden. Ook Jong Nederland besloot om het Carnavals gebeuren van de jeugd in hun clubgebouw te organiseren. Als grootste gedupeerde bleven De Schnapsnaze over, want alle moeite die de vereniging en meerdere personen ondernomen hadden, bleken geen vruchten opgebracht te hebben.
Ook tijdens het eerste gesprek met Dhr, M. Van Tilburg voelde deze er niets voor om Carnaval in zijn restaurant te vieren. Dus werd er weer een bezoek aan de gemeente gebracht en werd aan hen gevraagd om toch mee te helpen om een oplossing te vinden. Dit bleek toch eindelijk te lukken, want nadat zij met Dhr. M. Van Tilburg gesproken hadden, ging hij overstag. Hij kreeg een tegemoetkoming in de onkosten (kosten die gemaakt moeten worden om van een restaurant een ruimte te maken die voor Carnavalsvierders geschikt is). Vijlen haalde opgelucht adem. Er kon weer Carnaval gevierd worden. Alle drie de verenigingen maakten dan ook dankbaar van deze geboden gelegenheid gebruik. Helaas beschikte deze locatie over te weinig ruimte om een buhne te bouwen, hetgeen het zicht niet ten goede kwam.
Als eerste Prins op deze nieuwe locatie werd Dhr. Jean Jaminon gekozen. Het werd een gezellige Carnaval met een paar speciale bezoekjes. Zo werd op verzoek van de Prins met een busje richting Maastricht vertrokken om gezamenlijk met zijn politiecollega's een gezellige middag te beleven.
Carnavaldinsdag bracht men in vol ornaat een bezoek aan het bejaardenhuis te Vaals waar Dhr. Jacq Larik (oprichter, oud-voorzitter) zijn 90ste verjaardag vierde. Samen met zijn echtgenote regeerde hij op dat moment als Prins over de mensen van het bejaardenhuis. Na een korte huldiging, werden hem de nodige versierselen overhandigd en een fles schnaps aangeboden, waar hij wel goed raad mee wist.
In de jaren van het bestaan van De Schnapsnaze kende men nog meerdere hoogtepunten in de vereniging en werden verschillende leden gehuldigd in verband met hun 11, 22 of zelfs 33 jaar lidmaatschap.
In 1996 werd men verblijdt door Dhr. Jacob Lux uit Lemiers met de vraag of we er niets voor voelde om onze medewerking te verlenen aan de bejaardenzitting in Lemiers. Dit aanbod werd dan ook zeer op prijs gesteld. In 1997 en 1998 ging men dan ook richting Lemiers waar een zitting gepresen­teerd werd van artiesten uit Lemiers, Vaals en Aken, waarbij alle Carnavalsverenigingen uit de gemeente Vaals aanwezig waren.
Vanaf 1996 maakt onze vereniging gebruik van de diensten van enkele leden van CV Starlight uit Mechelen. Te weten het danspaar Joy Velting en Joey Badenberg, welke meerdere jaren Nederlands- en Europees kampioen geworden zijn. Ook Gina Velting maakt vanaf 1998 haar opwachting op onze zitting. Hiervoor willen wij de vereniging en ouders bedanken.
 
 
 
1999 was weer een prachtig jaar voor CV De Schnapsnaze. In dit jaar mocht men het 4 x 11 jaar jubileum vieren. Jubileumprins werd in dat jaar prins Paul II (Paul Brauers). Ook kon men weer enkele jubilarissen huldigen. De jubilarissen waren toen André Brauers (3 x 11 jaar president), Laurens Gulpen (4 x 11 jaar) en Alphons Gulpen (2 x 11 jaar).
 
De Jubileumreceptie werd, net als in 1988, druk bezocht en kon men terug kijken op een heel mooi jubileum.
 
 
 
 
 
 
2002 was ook een bijzonder jaar. Niet alleen voor CV De Schnapsnaze maar voor heel Vijlen. In de NIEWE zaal van Restaurant “Bergzicht” kon men de prinsenproclamatie organiseren. Dennis Kunkels was de eerste prins die in deze nieuwe en moderne zaal geproclameerd werd.
 
 
 
 
 
Tijdens een ledenvergadering in maart 2006 gaf André Brauers te kennen, dat hij na 40 jaar, afstand deed van het presidentschap. Patrick van Wezel werd voor gedragen als zijn opvolger. Na stemming werd Patrick van Wezel gekozen to nieuwe president/ voorzitter van CV De Schnapsnaze.
 
Tijdens de prinsenproclamatie in 2007 nam hij officieel de scepter over van André Brauers.
 
 
 
 
 
 
2007 was ook weer een belangrijk jaar.
 
De Club van 50 werd opgericht en er werd besloten om een dameszitting te organiseren.
De aller eerste dameszitting in Vijlen werd op 6 Januari 2008 georganiseerd in de zaal van Café Restaurant “Bergzicht”. Deze zitting bleek een succes, want er kwamen meer dan 250 dames hierop af. 
 
 
 

Danspaar Joy Velting en Joey Badenberg

 

  

Gina Velting

   

   

Dansmarieches
 
 
Al vanaf 1960 kende Ville zijn dansmarieches. Cafehouder P.Severijns en President J.Laschet stelden toen voor hun dochters Ria en Lily als dansmarieches te laten functioneren. Zij waren het dan ook die als eerste hun kunnen, met een lachend gezicht en na vele uren oefenen, succes­vol toonden. Nadat Ria 3 jaar en Lily 4 jaar gedanst hadden, legden zij hun taak neer.
  
Nu was het lid Frans Hamers die vond dat een Carnavals­vereniging geen gezicht was zonder dansmarieke en schoof zijn dochter Elvie naar voren. Elvie gaf 8 jaar het beste voor onze vereniging. Op toernooien werd zij door de concurrentie gevreesd en ze mag nog steeds met trots als eenvan de beste van onze vereniging genoemd worden.
   
Nadat zij zich bedankte was het lid Hub Sintzen die zich dit aantrok  en stelde zijn dochter Karin voor als nieuw dansmarieke. Zij vertoonde met veel enthousiasme en liefde haar dansen en bleek uit het goede hout gesneden te zijn. Jammer genoeg moest zij op doktersadvies na 3 jaar stoppen.
  
Astrid Cox werd als nieuw dansmarieke aangetrokken. Ook zij diende 3 jaar de vereniging op voortreffelijke wijze en toonde zeer kundig haar dansen.
  
Na haar kende Ville verschillende jaren geen dansmarieke. Er was geen belangstelling meer en ook de bijkomende kosten waren voor velen te hoog. In 1986 stelde lid Alfons Gulpen zijn dochters Sandra en Patricia voor als nieuwe dansma­rieches.
   
   
 
 
 
 
 
  
   
 
 
 
Al slechts na enkele maanden oefenen, onder deskundige leiding van de Europese kam­pioenen Frank en Jill Waghemans, lieten ze zien waartoe zij al in staat waren. Op toernooien, waaraan zij vaker deelnamen, wisten zij verschillende prijzen in de wacht te slepen.
  
Sandra bracht 6 jaar lang een fantastische dans ten tonele op zowel onze zittingen als op jeugdzittingen, voetbalzittingen en bejaardenzittingen. Van haar kan zeker vermeld worden dat zij als invalster bij CV Starlight uit Mechelen, na enkele weken oefenen, mede zorgde dat deze vereniging in 1991 in Baarlo Nederlands kampioen werd. Op 13 april wist CV Starlight alle concurrentie achter zich te laten en werd dan ook in de Grenslandhallen in Hasselt (Belgie Europees kampioen.
  
Patricia, als 6 jarige begonnen met danslessen, groeide uit tot de beste van onze vereniging. Ook zij was in 1991 zeer succesvol en wist zelfs vice ­kampioen van Nederland te worden in Baarlo. Slechts een tiende minder dan de kampioen waarbij een blessure een grote rol speelde. Door deze blessure moest zij vaak met pijn oefenen waarbij pijnstillers en massages het mogelijk maakten om te kunnen optreden. Dit alles weerhield haar niet verder te gaan met dansen. Buiten haar dansmariekendans bracht ze ook showdansen ten tonele. Ze was ook bereidt om haar opvolgster Kim Jaegers 3 jaar een dansje te leren. Dit gebeurde in de garage of slaapkamer. Patricia bleef 11 jaar lid van onze vereniging en werd op 15 november 1997 gehuldigd. Tijdens deze receptie werd haar, haar eerste dansschoentje in brons overhandigd. Na de receptie nam zij afscheid van de vereniging waarbij zij en haar ouders bedankt werden voor de moeite en kosten die zij gedaan en gemaakt hadden in al die jaren.
   
Kim Jaegers als 5 jarige begonnen met lessen, bleek ondanks haar jeugdige leeftijd een zeer talentvol dansmarieke te zijn. Alle dansen door haar gebracht, werden dan ook met bewondering gevolgd en met luid applaus bedankt. Jammer genoeg bedankte zij zich na 3 jaar. Ze voelde zich alleen en ging liever in een groep dansen, hetgeen zij deed bij de Villa Dancers.
  
Tot slot zij noch vermeld dat alle ouders van onze dansmarieches steeds het lesgeld voor hun rekening namen. Hiervoor willen we de dansmarieches en hun ouders hartelijk danken.  
  
 
 
 

Oud-president J. Laschet en dansmarieches

HomeFoto'sContactagenda 2017 2018nieuws